To tu pod Hrobaczą

W Kozach pod Hrobaczą otworzyłek łoczy
Wedle cesarki w wiyjskiyj chałupinie
I tyn groń od maluśkiego tak mnie zauroczył
I do dziś je w mych łoczach do śmierci nie zginie

Halniak mi w kolybce do snu piyśni śpiywoł
Świyrszcz do tej melodi w zbożu mu wygrywał
I tak żech się tu chowoł wedle Bożej woli
Dzieciństwo w bidzie, płynęło powoli

Jak żech stanoł na nogi ptoki mnie śpiewać ucyły
Na trowie im piskałem, one się cieszyły
Skowronek nad zbożym piyknie se cwiyrgolił
Bogu się podlizywał jego dzieło chwalił

Na miedzach pieczorki zieleń ozdobiały
Rano kosyk zech ich zbiyroł kiedy kozy pasoł
Lec me ocy kajsik ciongiym spozierały
Dalyj hań, kajś dalyj ku lasu
Autor : Władysław Duźniak

blog comments powered by Disqus
Copyright © 2009 - 2012 Bartek Medoń. Wszelkie prawa zastrzeżone.